Report Welcome To The Future – Liefde voor de wereld
Zaterdag jl. toog menig partyganger naar het immer idyllische Twiske te Oostzaan. Hier zou de zesde editie van festivaltopper Welcome To The Future gaan plaatsvinden o.d.z. “Liefde voor muziek, liefde voor het leven, liefde voor de wereld.” Amen! In de lineup waren namen als Carl Craig, Derrick May, Solomun en Dennis Ferrer aan te treffen. De kaarten gingen als warme broodjes de toonbank over, wat resulteerde in een uitverkocht feest, dat beloofde alvast het beste!
Door: Noortje Huisman
Een boottochtje, een fietsritje en we stonden paraat op het feestterrein. Direct is waarneembaar dat ID&T ons aller milieu hoog in het vaandel heeft staan: een papierprikster prikt er lustig op los. WTTF heeft vorig jaar de internationale ‘A greener festival award’ gewonnen en legt de lat dit jaar wat dit betreft voor zichzelf nog hoger. Dit uitte zich in ecologisch verantwoorde initatieven als bekerinleverpunten (voor tien bekers een munt) en de mogelijkheid om bij de aanschaf van je parkeerticket meteen een boom te planten. Ook worden bezoekers dit jaar getrakteerd op gratis ‘Gemeentepils’, water uit de kraan. Dit bespaart namelijk verpakkingsmateriaal, maar is vooral ook erg sympathiek in een tijd waar een dorstige festivalbezoeker doorgaans diep in de buidel moet tasten voor een flesje water.
De typische WTTF aankleding zorgt meteen voor een goed humeur, voorzover we dat zelf nog niet hadden meegenomen: bloemetjes, regenbogen, circustenten, happiness! De sombere voorspellingen van eerder in de week komen - vooralsnog -niet uit, het zonnetje schijnt. We lopen langs de main, waar oudgediende Juan Sanchez bezig is, naar Circus. Hier laat het Amsterdamse dj duo Homework ons een aangename housy sound horen met een set die helemaal klopt. Ze worden opgevolgd door de uit Rotterdam overgevlogen Taras van de Voorde, bekend van releases als ‘1998’ en ‘Don’t stop us’ (samen met Boris Ross).
Inmiddels hebben de zonnestralen plaatsgemaakt voor wat regendruppels, dus we lopen met fikse tred naar de Techno-tent. Carl Craig laat ook wat stevigers horen dan zijn bekende Detroit sound, bijvoorbeeld de Nic Fanciulli -mix van ‘Definition’ van Loco Dice. Next up is de onlosmakelijk met WTTF verbonden kanjer Steve Rachmad. Hij krijgt de op dat moment nog wat afwachtende dansvloer volop in beweging.
Na een – uiteraard biologische – hap tikken we de intieme Backyard aan, waar de enthousiaste Lone Striker (aka dj JP) aan het shinen is. Hij draait afwisselende beats, we horen onder andere acid langs komen. De stemming zit er hier in ieder geval goed in, de security moet ingrijpen als een feestganger met één van de tentstokken in de lucht staat te housen…Whoop whoop!
We brengen een kort bezoekje aan de Kroatische Solomun, resident van Sankeys in Ibiza. Hij is de laatste jaren immens popi geworden en dat is ook hier duidelijk te merken: de tent puilt echt uit. Ons iets te sweaty helaas dus door naar onze enige echte eigen lieverd De man zonder schaduw. Hij heeft de dansers als altijd op zijn hand en we sluiten ons daar graag bij aan. Ook het Duitse fuifnummer Peter Cornely oftwel Karotte staat vervolgens garant voor een hossend publiek en vrouwen die menen in slechts hun bustehouders te moeten feesten. Altijd fijn voor de mannelijke aanwezigen natuurlijk! Karotte weet niet alleen de juiste platen te kiezen maar zijn mixen zijn ook nog eens in orde, dat horen we wel eens anders.
De laatste uurtjes besluiten we door te brengen bij onze vriend James Ruskin. Hij houdt het verrassend genoeg relatief rustig, maar weet de Techno-tent desalniettemin op eerbiedwaardige wijze af te sluiten. Zo weet hij zich met ‘Genesis’ van Barrow Boy te verzekeren van een uitgelaten publiek. We verlaten Het Twiske met een tevreden gevoel. WTTF heeft weer lachend waargemaakt waar ze voor staat: een professioneel georganiseerd en vrolijk fest met een muzikaal goed aanbod, maar bovenal met een topsfeer. Volgend jaar komen we weer!