Betribes' terugblik op het festivalseizoen 2012

De maand september is bijna voorbij en dat betekent dat we officieel afscheid nemen van het festivalseizoen 2012. Tot onze grote spijt, want dit is volgens velen toch de beste tijd van het jaar om feest te vieren. En het waren nogal een aantal feestjes. Waar je vroeger alleen de keus had uit Dance Valley of Mysteryland (de wildebras ging naar allebei) ligt sinds een paar jaar ieder weekend een compleet alfabet aan festivals voor je klaar. Wij nemen de hoogtepunten en dieptepunten van dit seizoen nog een keer met je door.

Het festivalseizoen ging goed van start met een nieuwe naam in de Nederlandse festivalwereld; Pacha Festival. Het vanuit Ibiza overgewaaide concept zette voor het eerst voet op Nederlandse bodem en pakte dit meteen groots aan door op het Amsterdamse Java Eiland het eerste officiële Pacha festival ter wereld te laten plaatsvinden. Met vier verschillende area’s, een hippiemarkt en een heerlijk zonnetje wist Pacha festival één van de grote verrassingen van dit seizoen te worden. Namen als Luciano en Goldfish, toch pareltjes op de lijst gezien het feit dat ze weinig te zien zijn in ons kikkerlandje, maakten dit festival zeer speciaal en met een klein relletje op het VIP Deck waarbij onze eigen Gordon geschokt achterbleef wist het festival  zelfs RTL Boulevard te halen. Hoogtepunt van de dag? Misschien wel het flashen van Big Brother’s Kelly, het ultieme voorbeeld van hoe het Pacha Festival het best omschreven kan worden: lekker nep en totally Ibizastyle.

Een goede toevoeging voor festivalliefhebbend Nederland zijn de kleinere (goedkopere) festivals, die afgelopen zomer razend populair bleken. Festivals als ‘De Zon’, ‘Gaasper Pleasure’ en ‘Zomerpark’ waren in een mum van tijd uitverkocht. Sommige festivals lijken op het eerste gezicht wat simpel wanneer je ze vergelijkt met de grote spelers, maar bij deze kleinere festivals wordt juist gelet op details. Al hebben deze festivals niet altijd het beste geluid en de mooiste podia, er moet gezegd worden dat de sfeer op deze, voornamelijk techno, georiënteerde festivals zo ongeveer de beste is die je in Nederland kunt krijgen. De echte muziekliefhebber zul je eerder op deze intieme festivals dan bij de grote namen tegenkomen.

 Bezoekers van Gaasper Pleasure vermaken zich prima in het zonnetje. 

 Dit soort festivals zijn absoluut een toegevoegde waarde aan de grotere festivals in Nederland. De vraag is alleen hoe lang elk individueel klein festival zal kunnen voortbestaan in al het concurrerend geweld. Een kleinschalig festival dat het in ieder geval al een paar jaar goed doet is het in Bovenkarspel gevestigde ‘Obsession Outdoor’.  Ook dit festival was een aangename verrassing het afgelopen seizoen. Met een heleboel ministages had Obsession voor iedere muzieksmaak een plekje, met als absoluut hoogtepunt de Trancestage, waar artiesten als Marcel Woods en RAM het publiek tot het maximale wisten op te zwepen.

Waren er dan ook mindere festivals? Ja natuurlijk, al was dat bijna altijd te wijden aan het weer en niet aan de festivals zelf. De grotere festivals van ons land gooiden dit jaar allemaal massaal hun concept om. Zo ging Extrema Outdoor naar een andere naam, XO Live, en wilden zij daarmee het ‘live’concept van de dancemuziek beter tot zijn recht laten komen op een festival. Dit resulteerde in een strak geregelde show met knalartiesten als Nero, David Guetta en LMFAO, maar had ook als resultaat dat je als bezoeker soms wel twintig minuten in de regen in stilte stond te wachten tot de volgende act begon. Kwalitatief zeker voor herhaling vatbaar, maar dan zonder wachttijden en hopelijk met beter weer.

Helaas was de poncho ook hier op XO Live een vast onderdeel van je festivaloutfit.

Ook het jaren geleden tot ‘Plens Valley’omgedoopte Dance Valley moest het dit jaar wederom ontgelden. Hoewel er op de dag van het festival maar een paar fikse buiten vielen was het veld niet beschermd tegen zoveel regen, waardoor het ook deze keer weer gezellig ‘modderstampen’ werd. De make-over van Dance Valley (terug naar de basis) kwam het festival ten goede, ware het niet dat het jammer is dat de halve vallei niet meer gebruikt werd. In plaats daarvan werden er een stuk of zeven tenten dicht bij elkaar op een weiland gezet. Tenten met stuk voor stuk een uitstekende programmering, maar iets te dicht op elkaar gezet waardoor de geluidsbeleving verre van optimaal was. Daarentegen was de nieuwe Hardstyle stage een schot in de roos. Nog een beetje bijschaven, dezelfde programmering vasthouden en meer stages als de Hardstyle stage en Dance Valley is weer compleet terug op het oude niveau.

Het festival dat het dit jaar qua weer misschien wel het zwaarst te verduren had was de moeder van alle festivals; Mysteryland. Het feest verkoopt steevast uit, al duurde dat deze keer wel erg lang; slechts een week voor het festival gingen de laatste kaartjes de deur uit. Ook op dit festival  kwam het met bakken uit de hemel, iets waar de organisatoren rekening mee hadden gehouden door bijna alle stages overdekt te maken, inclusief het hoofdpodium met optredens van onder andere Avicii, Hardwell en Fedde le Grand. Er moet gezegd worden dat dit concept niet bij iedereen in goede aarde viel. De noordkant van het festivalterrein werd door velen als ‘veel te druk’ ervaren en de sfeer van een Open Air Mainstage is veel festivalbezoekers toch belangrijker dan droog blijven. Toch kon de regen de pret zeker niet drukken. De zuidkant van dit terrein was een hemel voor de technoliefhebber met de Monade, GZG en Electric Deluxe tent, waar het publiek losging op Speedy J, De Man Zonder Schaduw en Olivier Weiter. Met een goede vibe en een prachtige vuurwerkshow heeft Mysteryland een goede stap in de richting van haar 20-jarig jubileum gezet. 

De Q-stage van Mysteryland 2012, één van de weinige podia die Open Air was. 

Was Mysteryland dan het beste festival van deze zomer? Nou, nee. Het festival wat door ons en velen met ons als beste festival is ervaren is toch het pareltje van onze zuiderburen; Tomorrowland. Dit ‘zusje’ van Mysteryland is uitgegroeid tot het populairste festival ter wereld en dat is zeker niet voor niks. Als festivalkenner valt er gewoonweg niks negatiefs te vinden over deze drie dagen van extase. Voor werkelijk iedere liefhebber van elektronische muziek heeft Tomorrowland een stage geregeld en alleen al de aankleding van dit festival bezorgt je kippenvel tot in de tenen.  Werkelijk ieder podium is Mainstage waardig en de Mainstage zelf is qua aankleding iets wat nog geen enkel ander festival heeft weten te evenaren. Ook de line-up van dit festival is er één waar ieder festival in Nederland alleen maar van kan dromen. Tomorrowland was dan ook in een oogwenk uitverkocht. Naar horen zeggen zaten meer dan één miljoen mensen klaar om kaartjes te kopen voor dit megaspektakel en op het festival zelf waren meer dan 75 verschillende nationaliteiten vertegenwoordigd. Als je een festivalfan bent is Tomorrowland iets waar je minimaal één keer in je leven bij moet zijn geweest, en dat is de beste tip die wij je kunnen geven.

En nu is het weer voorbij. De winterjas wordt uit de kast getrokken, de poncho’s mogen er weer in. Elke zaterdag leven op festivalvoedsel (lees: slappe frietjes en lauwe broodjes kaassoufflé) is nu verleden tijd, er wordt weer genoten van moeders stamppot op zaterdag. Wij gaan weer een half jaartje naar binnen toe, met indoor feesten als Time Warp, Awakenings en natuurlijk het Amsterdam Dance Event in het vooruitzicht. Tot die tijd blijven we dagdromen over muziek in de open lucht, met blote truitjes, festivalvoedsel en zonnestralen op de ‘dansvloer’. Op naar het festivalseizoen van 2013!