Report Tomorrowland – Kippenvel van begin tot einde
Zo blij als een kind was je als je kaarten had weten te bemachtigen voor Tomorrowland 2012. Het festival werd in 2012 bekroond tot het beste festival ter wereld en had ook dit jaar een line-up waar bijna iedere grote naam uit de wereld van elektronische dance muziek tussen stond. Het broertje van Mysteryland (het feest vloeide voort uit dit Nederlandse festival) had dus een reputatie hoog te houden dit weekend. Het laatste weekend van juli werd er één om nooit te vergeten.
Op 26 juli was het voor de ‘Lucky Bastards’ die een Dreamville (de camping van Tomorrowland) ticket hadden weten te bemachtigen al tijd om naar het Belgische Boom te vertrekken. In tropische temperaturen werd gevochten om een plekje op het campingterrein dat net groot genoeg was om het slaapgedeelte van je tent op te zetten. De voortent moest maar even vergeten worden, vies werden we toch wel. Hijgend en bezweet liep menig bezoeker een half uurtje later over het campingterrein, waar sponsors leuke activiteiten voor de festivalgangers verzorgden. Er kon gegamed worden, waterballonnen vlogen over en weer in een groot watergevecht en de aan internet verslaafde mens kon natuurlijk ook niet zonder de speciale hoek met wifi-netwerk. Op het campingterrein was een heus ‘marktplein’ waar verschillende kraampjes onmisbare accessoires als armbandjes, fluorescerende schmink, petten en natuurlijk zonnebrilletjes verkochten. Ook de zeer uitgebreide Camping Store was een schot in de roos. Voor €1,- kon je hier je luchtbed op laten blazen en alle onmisbare spullen voor bij je tent konden bij deze store nog ingeslagen worden. Alleen op Dreamville was al goed te zien dat de organisatie overal aan probeerde te denken.
Speciaal voor de campinggasten werd er een Dreamville preparty georganiseerd. Feestgangers werden getrakteerd op de crème de la crème uit de Belgische dance scène. Artiesten als Prinz, Aeroplane en natuurlijk de papa’s van Tomorrowland Dimitri Vegas & Like Mike gaven een showtje weg op de Dreamville stage, een podium dat qua uiterlijk niet zou misstaan op menig groot festival, en dat terwijl het alleen nog maar om een preparty ging. Ook het publiek gaf een enthousiasme waar menig Nederlands festival jaloers op moet zijn. Mensen van tientallen verschillende nationaliteiten gingen met zijn allen compleet uit hun dak. De eerste hee-hoo’swerden door de Belgen ingezet, de drank vloeide rijkelijk en een enkeling stond al klappertandend en oogdraaiend ergens in een hoekje te spacen. Ook dat hoort er blijkbaar bij op zo’n eerste avond.
Om één uur ’s nachts werd het campingfeest met ‘Epic’ afgesloten. De bezoekers waren officieel klaargestoomd voor een lang weekend Tomorrowland. Eenmaal in de tent gekropen was de kans op slapen gering. Veel enthousiastelingen vonden het nodig tot een uurtje of vier door te gaan met hun eigen preparty. Zelfs oordoppen konden de herriemakende gasten niet naar de achtergrond dringen, maar de adrenaline voor de eerste dag van het festival was zo hoog dat niemand de volgende ochtend chagrijnig leek, ook al werden de festivalbezoekers om 08:00 alweer massaal hun tent uitgebrand door de hoge temperaturen. Om 12:00 was er dan ook al een grote groep mensen die het festival terrein betrad. De Tomorrowland Madness kon officieel beginnen.
De Dreamville ingang op het festival terrein lag vlakbij de Mainstage die dit jaar nog indrukwekkender was dan voorgaande jaren. Het podium, geïnspireerd op het boekenthema van ‘World of Wisdom’ was 120 meter lang, 138 ton zwaar en telde een slordige tien ton aan decoratiemateriaal. De grote blikvanger van het podium was een gigantisch boek met daarin videoschermen dat iedere dag rond 16:00 opende en ’s avonds weer gesloten werd. De vallei waarin de Mainstage zich begaf was rond half één nog zo goed als leeg, maar de paar honderd man die zich voor het podium bevond ging al compleet los op een set van Dave Lambert in het gezelschap van Sakso. De combinatie van house met saxofoon zorgde voor rechtopstaande haartjes op de armen en onder het genot van de stralende zon werd de rest van het festivalterrein verkend.
Overzicht op de Carl Cox & Friends stage vanuit het reuzenrad van Brussel Airlines.
Wat opvalt is de uitstekende organisatie van dit festival. Waar op het campingterrein helaas nog Dixi toiletten geplaatst waren, was het festival terrein een waar pretpark voor de toiletbezoeker. Wc’s waren doortrekbaar (jippie!), er was telkens genoeg toiletpapier, de vloeren waren verhard en bij de wasbakken stond een hele stellage met deodorant, droogshampoo, bodylotion en andere lichaamsverzorging. De stages van dit festival waren stuk voor stuk het bekijken waard met als hoogtepunt (afgezien van de Mainstage natuurlijk) het podium dat de eerste dag door Carl Cox & Friends in beslag werd genomen. Dit dromerige blauwe kasteel met zonnig gezicht diende bijna als tweede Mainstage en had als trots ook nog het enorme reuzenrad van Brussel Airlines achter zich, waar dankbaar de hele dag (gratis!) gebruik van werd gemaakt. Ook aan voedsel was niet te kort op het festivalterrein. Van Aziatisch tot Mexicaans en van fruit tot de vette hap, voor ieder was wat wils.
De Tomorrowland Q-Stage by night.
Op de eerste dag van Tomorrowland was het absoluut de dag van de Zweedse dj’s. De Mainstage werd bijna volledig in beslag genomen door Zweedse dj’s, die het op dit moment sowieso erg goed doen in de dance scène. De duo’s Cazzette en Rebecca & Fiona worden na deze editie van Tomorrowland zeker weten bij menig feestganger op het favorietenlijstje gegooid. De Zweedse Alesso stond aan het begin van de avond geprogrammeerd en is voor houseliefhebbers een absolute aanrader om in de gaten te houden. Hij wist het publiek op magische wijze los te krijgen en voor te bereiden op een spetterende avond, die door de pre-recorded set van Fatboy Slim helaas een beetje naar beneden gehaald werd. Gelukkig was daar weer een Zweed, die de eerste avond van Tomorrowland misschien wel bombardeerde tot meest magische: Avicii. De man die het afgelopen jaar ongekend populair is geworden gooide er een set tegenaan die zijn eigen dromerige house op een spannende manier uit de doeken deed, maar die ook gemengd werd met hardere beats en natuurlijk plaats maakte voor eigen hits als ‘Silhouettes’ en ‘Seek Bromance’. De eerste avond Tomorrowland werd op Dreamville nog afgesloten met een privé Hardcore feestje die menig bezoeker wakker hield tot half zes ’s ochtends. Gelukkig kon er, nadat een laveloze Engelsman uit het gangpad van de tent was weggedragen, ook nog geslapen worden.
Ook de tweede en derde dag van Tomorrowland konden de boeken in als beste feestjes ooit. Het slaapgebrek werd enigszins teniet gedaan door de relaxcorner op de top van de Mainstage, waar men gratis gebruik kon maken van massagestoelen, iets wat door weinig feestgangers ontdekt werd en daarom een perfecte plek was om even heerlijk tot rust te komen. Dit waren de dagen om de andere podia’s te ontdekken. Op de Q-stage, die op Tomorrowland beduidend rustiger was dan op Mysteryland, maar ook hier qua decoratie niets tekort schoot, waren grote publiekslievelingen Noisecontrollers, Headhunterz en de rammende Angerfist plezierig om naar te kijken, en voor de liefhebber ook om naar te luisteren. Grote favoriet bij veel techno liefhebbers was op de zaterdag Cocoon Heroes, de stage van technokoning Sven Väth die net als Extrawelt een heerlijke performance neerzette op een wederom prachtig aangekleed podium met uitzicht over het water.
Eén van de stokpaardjes van Tomorrowland was natuurlijk het grote optreden van The Swedish House Mafia op zaterdag, die maarliefst een performance van twee uur neerzette met natuurlijk het dagelijks terugkerende vuurwerk en daarbij duizenden lichtgevende stokjes in rood, groen en blauw die zorgden voor een adembenemend uitzicht over de drukst bezochte avond van de Mainstage. Ook hier weer een dikke plus voor de organisatie die ondanks de drukte toch gezorgd heeft voor een ultieme beleving van één van de laatste sets van deze drie mannen dankzij het goede geluid. Er kan veel gezegd worden over de drie Zweedse househelden, maar feesten kunnen ze als de beste. Dat gold ook voor de Nederlandse Afrojack en de Franse nummer één dj van de wereld David Guetta, wederom dj’s waar veel commentaar op gegeven wordt, maar die absoluut voor het grootste feest op Tomorrowland zorgden. De laatste avond van de Mainstage moest gevierd worden en het publiek deed ieder pasje wat Guetta voordeed vol enthousiasme mee wat zorgde voor adembenemende shots die we absoluut terug gaan zien in de aftermovie van dit jaar.
David Guetta maakt zijn entree op de Mainstage van Tomorrowland 2012.
Nee, David Guetta is niet de beste dj ter wereld als het gaat om het mixen en de technische kant van het vak, maar de Fransman is absoluut de beste dj in het aansporen van mensen om er één groot feest van te maken. En op het moment dat het geluid van de Mainstage voor een minuut of vijftien uitvalt vanwege een technisch mankement kun je aan zijn hoofd zien dat de dj het verschrikkelijk vindt dat zijn naar eigen zeggen ‘leukste optreden van het jaar’ misschien wel in het water valt. Godzijdank wordt het opgelost (wat zorgde voor wéér een kippenvel moment) en kan de dj weer oprecht lachend het einde van Tomorrowland inleiden voor Steve Aoki die de Mainstage dit jaar met een knallend optreden afsluit.
Terwijl de laatste feestgangers nog met spreekkoren doorfeesten in de Dirty Dutch tent van Chuckie en de rest van de 60.000 bezoekers op weg naar huis gaan of een laatste afterparty op Dreamville meepakken kunnen we terugkijken op een feest wat bijna niet te geloven is. De decors, organisatie, line-up en ‘feeling’ van dit festival zorgt voor een wee gevoel in de maag op het moment dat je onderweg naar huis bent. Het enorme enthousiasme van het publiek van dit festival is iets waar de meeste festivals alleen maar van kunnen dromen en waar het Nederlandse publiek nog héél erg veel van kan leren. Wat Tomorrowland zo geweldig maakt is vooral het gevoel van samenzijn en samen losgaan in combinatie met de sublieme organisatie. Het plezier straalt er vanaf. Zelfs aan de dj’s kun je zien dat dit oprecht hun leukste optreden van het jaar is. Het hele weekend bestond uit één groot feestorgasme en dan zijn dj’s als An21, Hardwell, Nervo, Joachim Garraud en alle honderden anderen die het stuk voor stuk zo geweldig hebben gedaan nog niet eens genoemd. Tomorrowland is zonder twijfel het beste festival ter wereld. Het boek voor dit jaar is helaas gesloten, maar de duizenden feestvierders kijken vol verlangen uit naar volgend jaar. En tot die tijd wachten we vol spanning af tot we de aftermovie kunnen bekijken. En nog een keer, en nog een keer…
Voor meer informatie over Tomorrowland 2012 klik hier.